Newsletter

Podpisanie sprawozdania finansowego po terminie nie pozbawia spółki prawa do stosowania tzw. estońskiego CIT, jeżeli sporządzone zostało w terminie – wyrok WSA w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Kr 179/26.

WSA w Krakowie uznał, że dla skutecznego wybory tzw. estońskiego CIT na podstawie art. 28j ust. 5 uCIT decydujące znaczenie ma sporządzenie sprawozdania finansowego w ustawowym terminie, a nie samo jego podpisanie w tym terminie. W konsekwencji uchylił interpretację indywidualną z dnia 12 stycznia 2026 r., 0111-KDWB.4010.170.2025.4.KKM.

W sprawie spółka z o.o. złożyła zawiadomienie o wyborze opodatkowania tzw. estońskim CIT przed upływem przyjętego roku podatkowego. Sprawozdanie finansowe zostało sporządzone w ustawowym terminie, jednak podpisy kierownika jednostki oraz osoby prowadzącej księgi rachunkowe zostały złożone po upływie terminu na jego sporządzenie. Z tego powodu organ podatkowy zakwestionował skuteczność przejście przez spółkę na tzw. estoński CIT. Takie stanowisko zostało zakwestionowane przez sąd administracyjny. Wyrok jest nieprawomocny.

Warto zaznaczyć, że MF dostrzega problem prawny związany z prawidłowym podpisaniem sprawozdania finansowego w kontekście wyboru opodatkowania tzw. estońskim CIT i pracuje nad rozwiązaniami o charakterze abolicyjnym w tym zakresie, ale ostateczny kształt przepisów w tym zakresie nie został jeszcze ustalony (projekt nowelizacji nr UD116).

Podział spółki w związku z planowaną sukcesją międzypokoleniową nie stanowi niedozwolonej optymalizacji podatkowej – opinia zabezpieczająca Szefa KAS z dnia 1 kwietnia 2026 r., DKP16.8082.12.2025.

Szef KAS wydał opinię zabezpieczającą dotyczącą zespołu powiązanych ze sobą działań, na które składały się: umorzenie należności krajowej spółki A (w likwidacji) wobec spółki B z siedzibą w innym państwie, będącej jedynym akcjonariuszem spółki A i pozostającej w upadłości od kilkunastu lat, a następnie podział majątku likwidacyjnego spółki A i przekazanie go na rzecz tego akcjonariusza. Umorzenie należności podyktowane było m.in. niskim prawdopodobieństwem jej odzyskania ze względu na kilkuletnie postępowanie upadłościowe wobec spółki B.

Szef KAS uznał, że choć jednym z głównych celów planowanych działań będą korzyści podatkowe (w tym powstanie lub zawyżenie straty, poprzez zaliczenie przez spółkę A do kosztów uzyskania przychodów umorzonej wierzytelności w sytuacji zwolnienia akcjonariusza spółki A z długu przy spełnieniu warunków z uCIT), to nie będą one sprzeczne z przedmiotem ani celem przepisów uCIT. Brak również cech pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie sztuczności działania.

W konsekwencji Szef KAS uznał, że w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 119a § 1 OrdPod.

Podatnik wykreślony z rejestru czynnych podatników VAT może skutecznie dochodzić zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym – wyrok NSA z dnia 7 maja 2026 r., sygn. I FSK 108/24.

Spółka została wykreślona z rejestru podatników VAT czynnych. Po wykreśleniu z rejestru złożyła deklarację VAT, występując o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Zarówno w okresie, za który złożona została deklaracja, jak i w momencie jej złożenia, spółka nie była zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Organ podatkowy I i II instancji odmówił zwrotu, wskazując na fakt wykreślenia podatnika z rejestru czynnych podatników VAT.

Ze stanowiskiem tym nie zgodził się WSA w Poznaniu. Powołując się na zasadę neutralności VAT, zaznaczył, że status podatnika VAT ma charakter obiektywny i nie zależy wyłącznie od formalnej rejestracji. Podatnik wykreślony z rejestru VAT może skutecznie dochodzić zwrotu tego podatku, gdy spełnione zostały materialne przesłanki do zwrotu, tj.  towary i usługi zostały wykorzystane do czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 86 ust. 1 uVAT. NSA podzielił to stanowisko.

Wydatki związane z wyjazdem integracyjnym organizowanym dla osób na umowach zlecenia lub B2B mogą dawać prawo do odliczenia VAT – wyrok NSA z dnia 15 maja 2026 r., sygn. akt I FSK 1720/23.

Z wnioskiem o interpretację wystąpiła spółka, będąca międzynarodową firmą specjalizująca się w doradztwie operacyjnym i wdrażaniu oprogramowania. Zatrudnia ona osoby na podstawie umowy o pracę oraz współpracowników w oparciu o umowy B2B i umowy zlecenia. W celu integracji zespołu organizuje ona kilkudniowego wyjazdy, które przygotowywane są przez zewnętrzną firmę świadczącą profesjonalne usługi w tym zakresie. Spółka obciążana jest fakturą VAT za organizację wyjazdu z wykazanym VAT. W ocenie spółki, przysługuje jej prawo odliczenia podatku naliczonego wynikającego z takiej faktury również w części dotyczącej współpracowników na umowach B2B i zlecenia.

Ze stanowiskiem tym nie zgodził się dyrektor KIS. Uznał, że świadczenie realizowane dla współpracowników nie jest związane z działalnością gospodarczą spółki i służy jedynie celom osobistym współpracowników.

Sądy administracyjne podzieliły rację spółki. WSA w Warszawie stwierdził, że sporne wydatki w części dotyczącej współpracowników mają pośredni związek z działalnością gospodarczą spółki i mimo charakteru wypoczynkowo-rekreacyjnego wyjazdu, zasadniczy cel jest ściśle związany z działalnością opodatkowaną spółki. W sytuacji, gdy nie kwestionuje się związku między działalnością gospodarczą spółki i poniesionymi przez nią wydatkami   na organizację wyjazdu integracyjnego dla pracowników, to trudno znaleźć uzasadnienie dla wykluczenia takiego związku w odniesieniu do kosztów odnoszących się do osób na umowach B2B i zlecenia.  NSA podzielił tę argumentację.

Wypłata zysków wypracowanych przez spółkę jawną po jej przekształceniu w spółkę z o.o. nie podlega ponownemu opodatkowaniu PIT – wyrok NSA z dnia 12 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 742/24.

NSA orzekł, że niewypłacone zyski spółki jawnej nie tracą swojego pierwotnego charakteru i nie stają się automatycznie zyskami osoby prawnej wyłącznie na skutek przekształcenia spółki osobowej w spółkę kapitałową. Tym samym ich wypłata nie stanowi przychodu z udziału w zyskach osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT.

Z wnioskiem o interpretację wystąpiła osoba fizyczna, będąca wspólnikiem spółki jawnej, nie będącej podatnikiem CIT.  Zyski spółki z lat ubiegłych nie zostały faktycznie wypłacone wspólnikom, ale były na bieżąco opodatkowane PIT na poziomie wspólników, zgodnie z art. 8 ust. 1 uPIT. Spółka ma zostać przekształcona w spółkę z o.o., jej dotychczasowe zyski mają zostać wyodrębnione w kapitale zapasowy spółki z o.o. i następnie wypłacone jej wspólnikom. W ocenie wnioskodawcy, kwoty te nie stanowią zysku osoby prawnej i ich wypłata nie będzie rodzić obowiązku zapłaty podatku PIT przez wspólników z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Dyrektor KIS nie zgodził się z takim stanowiskiem. Wskazał, że spółka z o.o. jest kontynuatorem działalności spółki jawnej, a niewypłacone zyski stają się zyskami osoby prawnej, a ich wypłata stanowi przychód podatkowy wspólnika zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT.

Zarówno WSA w Łodzi, jak i NSA, nie podzieliły tego stanowiska. Wskazały, że niewypłacone zyski spółki osobowej nie tracą swojego pierwotnego charakteru i z chwilą przekształcenia spółki w spółkę z o.o. nie stają się zyskami osoby prawnej. Zyski wypracowane przez spółkę jawną zostały już wcześniej opodatkowane na poziomie jej wspólników, a ich wypłata wspólnikom po przekształceniu spółki w spółkę kapitałową nie stanowi dla nich przychodu z udziału w zyskach osób prawnych.