Newsletter

Pokrycie wydatku prywatnego wspólnika z kasy spółki, jeżeli zostanie on zwrócony do kasy spółki tego samego dnia, nie stanowi ukrytego zysku ani wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą w estońskim CIT – interpretacja indywidualna dyrektora KIS z dnia 3 grudnia 2025 r., 0111-KDIB2-1.4010.366.2025.2.AS.

Wydatkowanie środków pieniężnych spółki na pokrycie prywatnych wydatków wspólnika, jeżeli tego samego dnia wspólnik dokonał ich zwrotu do kasy spółki, nie generuje powstania ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Z wnioskiem o interpretację wystąpiła spółka, z której rachunku bankowego dokonywane są sporadycznie wypłaty na pokrycie prywatnych wydatków wspólnika (np. opłaty za karnet sportowy). Każdorazowo wspólnik tego samego dnia dokonuje zwrotu tych wydatków do kasy spółki. W ocenie spółki, takie płatności dokonywane z rachunku spółki nie stanowią wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą ani ukrytego zysku w estońskim CIT.

Dyrektor KIS potwierdził to stanowisko. Uznał, że wskazana operacja ma charakter techniczny i nie skutkuje trwałym uszczupleniem majątku spółki.  Nie powstaje więc ani ukryty zysk, ani wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 uCIT. Kluczowe jest jednak odpowiednie udokumentowanie zwrotu środków na rzecz spółki, aby nie było wątpliwości, że nie była to forma dofinansowania wspólnika.

Umorzenie przez spółkę należności jedynego akcjonariusza, a następnie przekazanie mu majątku likwidacyjnego nie stanowi agresywnej optymalizacji podatkowej – opinia zabezpieczająca Szefa KAS z dnia 23 marca 2026 r., DKP2.8082.2.2025.

Szef KAS wydał opinię zabezpieczającą dotyczącą zespołu powiązanych ze sobą działań, na które składały się: umorzenie należności krajowej spółki A (w likwidacji) wobec spółki B z siedzibą w innym państwie, będącej jedynym akcjonariuszem spółki A i pozostającej w upadłości od kilkunastu lat, a następnie podział majątku likwidacyjnego spółki A i przekazanie go na rzecz tego akcjonariusza. Umorzenie należności podyktowane było m.in. niskim prawdopodobieństwem jej odzyskania ze względu na kilkuletnie postępowanie upadłościowe wobec spółki B.

Szef KAS uznał, że choć jednym z głównych celów planowanych działań będą korzyści podatkowe (w tym powstanie lub zawyżenie straty, poprzez zaliczenie przez spółkę A do kosztów uzyskania przychodów umorzonej wierzytelności w sytuacji zwolnienia akcjonariusza spółki A z długu przy spełnieniu warunków z uCIT), to nie będą one sprzeczne z przedmiotem ani celem przepisów uCIT. Brak również cech pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie sztuczności działania.

W konsekwencji Szef KAS uznał, że w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 119a § 1 OrdPod.

Udzielenie przez spółkę nieoprocentowanej pożyczki pracownikowi stanowi czynność objętą zakresem VAT, podlegającą zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 uVAT – wyrok NSA z dnia 24 marca 2026 r., sygn. I FSK 1312/23.

Sprawa dotyczyła spółki, która udziela swoim pracownikom nieoprocentowanych pożyczek na sfinansowanie ich udziału w programie akcjonariatu pracowniczego. W ocenie spółki, takie pożyczki co do zasady podlegają VAT, ale korzystają ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 38 uVAT.

Ze stanowiskiem tym nie zgodził się Dyrektor KIS, wskazując, że czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.  Zaznaczył, że art. 8 ust. 2 uVAT, odnoszący się do nieodpłatnego świadczenia usług, nie znajduje zastosowania w odniesieniu do tych czynności, które w razie ich uznania za podlegające opodatkowaniu, zostałyby zwolnione z podatku VAT.

WSA w Warszawie uchylił tę interpretację. Podkreślił, iż zwolnienie z VAT może dotyczyć wyłącznie czynności, która najpierw zostanie uznana za podlegającą opodatkowaniu. Nie można odwracać kolejności analizy i twierdzić, że dana czynność nie jest opodatkowana, bo i tak byłaby zwolniona z podatku. Treść art. 8 ust. 2 pkt 2 uVAT nie daje podstaw do przyjęcia, że wyłączone są z jego zakresu usługi korzystające ze zwolnienia przedmiotowego. NSA podzielił to stanowisko.

SUE zbada pod kątem jedności lub spójności prawa UE wyrok Sądu UE z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. T-689/24.

SUE zbada, czy wyrok Sądu UE z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. T-689/24, nie naruszył w poważny sposób jedności lub spójności prawa Unii Europejskiej. Procedurę taką przewiduje art. 62 Statutu SUE oraz art. 193 i 194 Regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, zakładający poddanie orzeczenia Sądu UE szczególnej procedurze kontroli (sygn. sprawy C-167/26 RX).

W przywołanym wyroku z dnia 11 lutego 2026 r. Sąd UE zakwestionował przepisy polskiej uVAT i uznał, że art. 86 ust. 10b pkt 1 uVAT jest niezgodny z dyrektywą VAT oraz zasadami neutralności i proporcjonalności. Niezgodność dotyczy uzależnienia momentu odliczenia podatku VAT od daty fizycznego otrzymania faktury, podczas gdy dyrektywa VAT wymaga jedynie posiadania faktury w momencie składania deklaracji.

Szczegółowe omówienie tego orzeczenia zawarliśmy w marcowym wydaniu newsletter-a.

Wypłata zysków wypracowanych w ramach JDG, po przekształceniu w spółkę kapitałową, nie powoduje powstania przychodu z udziału w zyskach osób prawnych – wyrok NSA z dnia 10 marca 2026 r., sygn. akt II FSK 784/23.

NSA orzekł, że wypłata zysków wypracowanych i opodatkowanych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, które po przekształceniu w spółkę kapitałową zostały wykazane w jej kapitale zapasowym, nie powoduje powstania przychodu z udziału w zyskach osób prawnych.

Z wnioskiem o interpretację wystąpił podatnik, który początkowo prowadził jednoosobową działalność gospodarczą oraz uzyskiwał dochody, które podlegały na bieżąco opodatkowaniu PIT. Znaczna część wypracowanych zysków pozostawała w przedsiębiorstwie i była reinwestowana. Działalność została przekształcona w spółkę z o.o., spółkę komandytową, a ostatecznie w prostą spółkę akcyjną. Począwszy od JDG, prowadzone były pełne księgi rachunkowe, a niewypłacone zyski były w kolejnych spółkach wykazywane jako kapitał zapasowy. W ocenie podatnika, obniżenie kapitału zapasowego spółki i wypłata na jego rzecz zysków wypracowanych w ramach JDG, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT.

Dyrektor KIS nie zgodził się z takim stanowiskiem. Wskazał, że po przekształceniu JDG w spółkę, podatnik może realizować swoje uprawnienia jedynie jako jej wspólnik albo akcjonariusz, a wypłata środków z jej kapitału zapasowego stanowi przychód z udziału w zyskach osób prawnych i podlega opodatkowaniu PIT.

Zarówno WSA w Poznaniu, jak i NSA nie podzieliły tego stanowiska. Wskazały, że niewypłacone zyski przedsiębiorcy wypracowane w ramach JDG nie tracą swojego charakteru pomimo przekształcenia w spółkę i z chwilą przekształcenia nie stają się zyskami osoby prawnej, mimo wywodzonej z art. 553 i 584² KSH w zw. z art. 93a OrdPod zasady kontynuacji. Zyski te podlegają zatem opodatkowaniu według zasad właściwych dla formy działalności gospodarczej realizowanej w momencie, gdy zostały uzyskane.